گفتي مريم مادر عيسي عليه السلام در بيت المقدس معتکف بود. وقتي درد زايمان بر او عارض گشت، به وي گفتند بيرون شو! اينجا خانه عبادت است نه خانه ولادت. اما مادرم فاطمه بنت اسد همين که خواست وضع حمل کند به کنار کعبه آمد و ديوار کعبه برايش شکافته شد و او را به درون خانه فراخواندند. مادرم به کعبه درآمد و مرا در خانه خدا به دنيا آورد. اين افتخار و فضيلت ويژه اي است که نه پيش از من درباره کسي شنيده شده و نه پس از من براي کسي اتفاق خواهد افتاد.
عقل در چرايي چنين تکريمي سرگردان است. «به خدا سوگند علي بن ابيطالب عليه السلام تا روزي که از اين دنيا رفت مال حرامي نخورد و هيچ گاه بر سر دوراهي که هر دو خوشنودي خدا باشد، قرار نگرفت مگر اينکه پرزحمت ترين آنها را برگزيد و هر حادثه مهمي که براي پيامبر خدا(ص) پيش مي آمد به خاطر اطمينان از او کمک مي گرفت و در ميان اين امت هيچ کس نتوانست همانند علي راه پيامبر را بي کم و کاست طي کند. و با اين همه تلاش و کوشش همواره چون بيمناکان کار مي کرد، چشمي به بهشت و چشم ديگر بر آتش داشت. از سويي اميدوار پاداش بهشت و از سويي ديگر هراسناک از کيفر آتش بود» (امام صادق عليه السلام)
تو مولاي متقياني که درباره شان گفتي «ارادتهم الدنيا و لم يريدوها و اسرتهم ففدوا انفسهم منها. دنيا اراده آنها را کرد و آنان هرگز اراده دنيا را نکردند. به اسارتشان گرفت، پس جانهاشان را براي آزادي از اين اسارت فديه دادند و فدا کردند». و مگر نه اين که پيامبر اعظم(ص) فرمود «پروردگار عالم بر من وحي کرد و مرا مأمور ساخت که علي را اميرالمؤمنين بخوانم. پس قبل و بعد از او کسي به اين عنوان خوانده نشد». و نيز «اگر تمام هفت آسمان و زمين در يک کفه ترازو قرار بگيرند و ايمان علي در کفه ديگر، ايمان او سنگيني مي کند».
بگو، بگو رسول خدا! فراوان از فضايل ممتاز علي گفته و تشنگي را صدچندان ساخته اي. پس از آن همه تکريم و تجليل، جرعه اي در ساغر مومنان ريخته اي که مستي آن تا قيام قيامت باقي است «سوگند به خدايي که جان من در دست قدرت اوست، اگر نبود اين که گروهي از امت من تو را مثل نصارا که عيسي را به اشتباه به خدايي گرفتند، غلو کنند، درباره فضايل و مناقب تو سخناني مي گفتم که تمام مسلمانان خاک زيرپاي تو را توتياي چشم خود سازند». بيخود نبود در آغوش علي چشم از جهان بستي و به رضوان خدا پيوستي؛ که او اولين لبيک را به دعوت تو گفت و از آن پس بارها غم از سيماي مبارکت زدود و شادي افزود.
و تو اي علي! اي تنيده در حق، اي تار و پود حقيقت که حق به دور تو مي گردد هر جا که بگردي! اي بصيرت هميشه که فرمودي همواره بصيرتم با من است! اي فديه خداوندي براي نجات بشر! اي سينه پر راز و درد! اي پدر مهربان امت! مي دانيم راهي براي رها شدن جز فديه دادن و فدا شدن نيست. تو ما را انتخاب کن براي چنان زاده شدن و آزاد شدني، براي آزاده شدن.
سلام خدا بر تو روزي که چشم به دنيا گشودي و ناگشوده، چشم از او ستاندي که تا قيام قيامت شيداي فتوت و آزادگي تو باشد.
«من و علي پدران امتيم»...، رسول خدا(ص) فرمود....و هزار و چند صد سال بعد، در پي انقلابي که خاستگاه آن اسلام ناب محمدي(ص) بود، سالروز ميلاد علي(ع) « روز پدر» نام گرفت.... ولادت مولود کعبه و روز پدر مبارک باد.